-
1 interruptio
I.In gen.:II.muri,
Hier. in Isa. 9, 3, § 12 sqq.:Oceani,
Mart. Cap. 6, § 622; Macr. Somn. Scip. 2, 5, 32. —Transf.A.Rhet. t. t., = aposiôpêsis, a sudden break in the thought or expression:B.quam idem Cicero reticentiam, Celsus obticentiam, nonnulli interruptionem appellant,
Quint. 9, 2, 54.—An interruption:C.usurpatio est usucapionis interruption,
Dig. 41, 3, 2.— -
2 abscīsiō
abscīsiō ōnis, f, in rhet., a breaking off, interruption, Her.* * *loss of voice; aposiopesis (rhetoric, breaking off emotionally), interruption -
3 intercapēdō
intercapēdō īnis, f [intercapio], an interruption, interval, respite: scribendi.* * *intermission; interruption, continuity break; interval/pause/delay/respite; gap -
4 interpellatiō
interpellatiō ōnis, f [interpello], a speaking between, interruption.* * * -
5 liquidus
liquidus adj. with comp. and sup. [LIQV-], flowing, fluid, liquid: venenum, O.: odores, liquid unguents, H.: sorores, fountain-nymphs, O.: iter, a voyage, Pr.—As subst n.: liquidi urna, water, H.: Cum liquido mixtā polentā, O.— Clear, bright, transparent, limpid, pure: fontes, V.: Falernum, H.: aër, V.: liquidior lux, Cu.: ros, O.: liquidissimus amnis, O.: nox, V.: iter, serene way (through the air), V.—Of sounds, clear, pure: voces, V.: vox, H.—Fig., flowing, continuing without interruption: genus sermonis.— Unmixed, unadulterated: alqd purum liquidumque haurire: voluptas.* * *liquida -um, liquidior -or -us, liquidissimus -a -um ADJclear, limpid, pure, unmixed; liquid; flowing, without interruption; smooth -
6 intermissio
intermissĭo ōnis, f. [intermitto], a breaking off, intermission, interruption; a neglecting, ceasing, discontinuance (class.):forensis operae,
Cic. Div. 2, 68, 142:sine ulla intermissione,
without any intermission, id. N. D. 1, 41, 114:a qua (actione) saepe fit intermissio,
id. Off. 1, 6:per intermissiones has intervallaque,
Liv. 5, 5:febris,
Cels. 2, 10:epistularum,
interruption of a correspondence, Cic. Fam. 7, 13, 1:consuetudinis,
id. ib. 5, 17:intermissionem officii facere,
id. Lael. 2, 8: si furiosus habet intermissionem, a lucid interval, Dig. 28, 1, 20:verborum,
formed in short clauses, Cic. Part. 6. -
7 interpellatio
interpellātĭo, ōnis, f. [interpello], a speaking between, an interruption in speaking; an interruption, hinderance.I.In gen.:II.quid tibi interpellatio aut in consilium huc accessiost?
What business have you to interrupt? Plaut. Trin. 3, 2, 83:cursum orationis interpellatione impedire,
Cic. de Or. 2, 10, 39; id. Part. Or. 8:sine ulla interpellatione,
id. Fam. 6, 18 fin.; Suet. Aug. 72:si quid nobis agentibus novi accidit, interpellatio, interventio alicujus, etc.,
Quint. 4, 3, 16; 9, 1, 31; 9, 2, 2. —In law, a suit, appeal to the court, Dig. 5, 1, 23; 50, 16, 188. -
8 continenter
continenter adv. [1 continens], continuously, without interruption: bellum gerere, Cs.: totā nocte, Cs.: biduum lapidibus pluit, L.: sedere, in a row, Ct.—Fig., temperately, moderately: vivere.* * *unbroken/continuously/without pause, uninterruptedly; repeatedly/successively; in unbroken succession, in a row; w/self-restraint; temperately, moderately -
9 continuus
continuus adj. [com-+2 TA-], joining, connecting, uninterrupted, continuous, unbroken: Leucada continuam habuere coloni, i. e. a peninsula, O.: ignis proxima quaeque et deinceps continua amplexus, L.: montes, H.: montium iugum, Ta.— Of a person: Nerva principi, nearest, Ta.—Fig., of time, successive, continuous: continuā nocte, the following night, O.: ex eo die dies continuos quinque, Cs.: mensīs octo: aliquot annos continuos, without interruption.—Of events, in unbroken succession, continuous: bella, L.: cursus proeliorum, Ta.: incommoda, Cs.: iter, Cu.—Of persons, persistent, unremitting: accusandis reis, Ta.* * *Icontinua, continuum ADJincessant/unremitting, constantly repeated/recurring; successive, next in line; continuous, connected/hanging together; uninterrupted; indivisible; lastingIIattendant, one who is always around -
10 deinceps
deinceps (disyl., H.), adv. [dein + CAP-].—In space, one after another, in order, in succession: cum deinceps ex primis versuum litteris aliquid conectitur: prima Curene est, ac deinceps duae Syrtes, S.: tres deinceps turres prociderunt, L.— In time, one after another, successively, in immediate succession: duo deinceps reges civitatem auxerunt, L.: ut deinceps qui accubarent canerent, etc.: ut alios alii deinceps exciperent, Cs.: Redde quae deinceps risisti, H.: deinceps fuit annus, quo, etc., the very next.—In order, in regular order, continuously, without interruption: de iustitiā dictum est: deinceps de beneficentiā dicatur: annales Enni ut deinceps legi possint: caedem tyranni ostendit, i. e. goes on to relate, L.: prima causa dicta... deinceps inde multae.—In an enumeration, next, next in order: primum est officium, ut, etc., deinceps, ut, etc.: principes parentes... proximi liberi... deinceps propinqui: qui primus eorum, qui secundus, qui deinceps moriturus esset: tum deinceps, L.: postea deinceps, L.* * *Iin order/succession/turn; one after/beside another, successively; etc; very next hereafter; thereafterII(gen.), deincipis ADJfollowing, next in successionIII(gen.), deincipitis ADJfollowing, next in succession -
11 interfātiō
interfātiō ōnis, f [interfor], a speaking between, interruption. -
12 intermissiō
intermissiō ōnis, f [intermitto], a breaking off, intermission, interruption, discontinuance: forensis operae: sine ullā intermissione: per intermissiones has, L.: epistularum, of correspondence: verborum, i. e. abruptness.* * *intermission; pause -
13 perpetuō
perpetuō adv. [perpetuus], constantly, uninterruptedly, forever: hanc habere, T.: in vallo permanere, Cs.: loquens: virens buxum, O.* * *without interruption; constantly; forever; continually; perpetual -
14 perpetuō
perpetuō —, —, āre [perpetuus], to cause to continue, perpetuate: verba, talk without pausing: iudicum potestas perpetuanda.* * *without interruption; constantly; forever; continually; perpetual -
15 reprehēnsiō
reprehēnsiō ōnis, f [reprehendo], a taking again, resumption: (oratio) sine reprehensione, i. e. interruption (of thought).— Blame, censure, reprimand, reproof, reprehension: reprehensionem non fugere: iusta: ut hic labor in varias reprehensiones incurreret: non culpae reprehensionem relinquere: doctorum: dissentientium inter se reprehensiones non sunt vituperandae.—In rhet., a refutation.* * *blame/reprimand/criticism; censuring/finding fault; refutation; self-correction -
16 ūsque
ūsque adv., all the way, right on, without interruption, continuously, even: usque a mari supero Romam proficisci: usque a rubro mari, N.: Dardaniam Siculo prospexit ab usque Pachyno, V.: usque ex ultimā Syriā navigare: usque ad castra hostium accessit, Cs.: cum ad eum usque in Pamphyliam legatos misissent: trans Alpes usque transfertur: usque sub ora, O.: usque istinc.— With acc of place, all the way to, as far as, to (implying entrance): theatrum ita resonans, ut usque Romam voces referantur: Miletum usque? obsecro, T.—With quāque (less correctly as one word, usquequaque), in every place, everywhere: aut undique religionem tolle, aut usque quāque conserva. —Of time, all the time, continually, perpetually, all the while, as long as, until: Progeniem nostram usque ab avo proferens, T.: opinio iam usque ab heroicis ducta temporibus, from as far back as: usque a Thale Milesio: deinceps retro usque ad Romulum, as far as: inde usque repetens, etc.: usque antehac, T.: usque adhuc, even till now: tamen usque eo se tenuit, quoad, etc.: usque id egi dudum, dum loquitur pater, T.: iacet res in controversiis, usque dum inveniretur: usque quoad: usque adeo in periculo fuisse, quoad, etc. —Right on, without intermission, continuously, constantly, incessantly: Ctesipho me pugnis miserum Usque occidit, T.: Cantantes licet usque, minus via laedit, eamus, V.: Naturam expelles furcā, tamen usque recurret, H.—With quāque (less correctly as one word, usquequaque), continually, always, at all times: usque quaque, de hoc cum dicemus, every time: ne aut nusquam aut usque quaque dicatur, hic admonere, at all times. —Of extent or degree, even to, quite up to, as far as: Ego vapulando, ille verberando, usque ambo defessi sumus, T.: poenas dedit usque superque (i. e. usque eo quod satis esset), H.: usque ad eum finem, dum, etc.: undique totis Usque adeo turbatur agris, to so great an extent, V.: Anco regi familiaris est factus (Tarquinius) usque eo, ut, etc.—With quāque (less correctly as one word, usquequaque), in every thing, on every occasion: nolite usque quaque idem quaerere: et id usque quaque quantum sit appareat, in each particular.* * *Iall the way, right on; all the time, continuously, at every point, alwaysII -
17 abscissio
loss of voice; aposiopesis (rhetoric, breaking off emotionally), interruption -
18 apscisio
loss of voice; aposiopesis (rhetoric, breaking off emotionally), interruption -
19 apscissio
loss of voice; aposiopesis (rhetoric, breaking off emotionally), interruption -
20 continue
continuously; without interruption
- 1
- 2
См. также в других словарях:
interruption — [ ɛ̃terypsjɔ̃ ] n. f. • XIVe; lat. imp. interruptio 1 ♦ Action d interrompre; état de ce qui est interrompu. ⇒ arrêt, cessation, discontinuation (cf. Solution de continuité). Interruption d un travail. ⇒ pause, suspension. Interruption des… … Encyclopédie Universelle
interruption — UK US /ˌɪntəˈrʌpʃən/ noun [C or U] ► an occasion when someone or something stops something from happening for a short period: constant/frequent interruptions »He found he worked better at home without the constant interruptions of his staff. ► an … Financial and business terms
interruption — I noun abeyance, armistice, arrest, bar, block, break, cessation, check, clog, deadlock, delay, disconnection, discontinuance, disjunction, dissolution, disunion, gap, halt, hiatus, hindrance, impediment, intercapedo, interception, interference,… … Law dictionary
interruption — Interruption, Interruptio. Par interruption, Interrupte. Interruption d an et jour, Faute de poursuite par an et jour, Eremodicum anniculum. B. Se faire relever d interruption ou peremption d instance, Diplomate litem hiulcam sarcire. B.… … Thresor de la langue françoyse
interruption — Interruption. s. f. v. Action d interrompre. L interruption qu on luy a faite l a troublé dans son discours. l interruption est venuë mal à propos. interruption de travail. l interruption du commerce … Dictionnaire de l'Académie française
Interruption — In ter*rup tion, n. [L. interruptio: cf. F. interruption.] [1913 Webster] 1. The act of interrupting, or breaking in upon. [1913 Webster] 2. The state of being interrupted; a breach or break, caused by the abrupt intervention of something… … The Collaborative International Dictionary of English
interruption — (n.) late 14c., a break of continuity, from O.Fr. interrupcion and directly from L. interruptionem (nom. interruptio) a breaking off, interruption, interval, noun of action from pp. stem of interrumpere (see INTERRUPT (Cf. interrupt)). Meaning a… … Etymology dictionary
Interruption — (lat.), Unterbrechung, Störung … Kleines Konversations-Lexikon
Interruption — Interruption,die:⇨Unterbrechung(1) … Das Wörterbuch der Synonyme
interruption — фр. [энтэрюпсьо/н] interruzione ит. [интэрруцио/нэ] перерыв, прекращение … Словарь иностранных музыкальных терминов
interruption — *break, gap, interval, interim, hiatus, lacuna Analogous words: *pause, recess, respite, lull, intermission: *breach, rupture, rent, split, rift … New Dictionary of Synonyms